ابن عساكر در سند ديگرى از عبداللَّه بن بريده از پدرش بريده چنين نقل مىكند : روزى رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله دو سپاه را به يمن گسيل داشت : يكى به فرماندهى على بن ابى طالب عليهما السلام و ديگرى به فرماندهى خالد بن وليد . ايشان فرمودند : اگر به هم ملحق شديد على فرماندهى هر دو سپاه را بر عهده گيرد ، اما اگر از هم جدا شديد هر كدام از شما دو نفر ، سپاه تحت امر خود را فرماندهى كند . بريده مىگويد : با قبيله بنى زيد كه از مردم يمن بودند رو به رو شديم و با آن‌ها جنگيديم . در اين جنگ مسلمانان بر مشركان پيروز شدند ، ما جنگجويان آن‌ها را كشتيم و خانواده‌هايشان را به اسارت گرفتيم . در اين هنگام على از ميان اسرا ، زنى را براى خود برگزيد . بريده مىگويد : خالد بن وليد در حضور من نامه‌اى به رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله نوشت تا ايشان را از اقدام على آگاه كند و آن را به وسيله من ارسال كرد . هنگامى كه به نزد رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله رسيدم نامه را تحويل ايشان دادم ، نامه خدمت ايشان قرائت شد . در اين هنگام آثار خشم را در چهره رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله مشاهده كردم و گفتم : اى رسول خدا ! محضر شما پناهگاه مردم است ،